Λατρεύω

            Τη μυρωδιά του χώματος μετά τη βροχή... Αυτή την ανεπανάληπτη αίσθηση της φύσης είναι, πιστεύω, αδύνατον να την αντιγράψει ακόμα και ο μεγαλύτερος αρωματοποιός. Κάτι που να θυμίζει, ίσως! Αλλά ποτέ αυτή την ευωδία της υγρής γης, τη φρεσκάδα από τις στάλες πάνω στα φυλλώματα των δέντρων και λουλουδιών, ούτε την αίσθηση της ησυχίας που επικρατεί μετά από μια ξαφνική καταιγίδα. Η γενικότερη εικόνα μάλιστα που μου δημιουργείται, είναι πως κάτι πολύ όμορφο βρίσκεται στο δρόμο και καταφθάνει όπου να 'ναι!

            Άλλωστε μετά τις μπόρες πάντα βγαίνει ο ήλιος...